23 kwietnia 2026 r. w Dzienniku Ustaw opublikowano rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi określające stawki płatności w ramach ekoschematu „Dobrostan zwierząt” za 2025 r. Akt ten otwiera drogę do rozpoczęcia naliczania oraz wypłat środków przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Dla rolników oznacza to przejście z etapu deklaracji do realnego rozliczenia wsparcia, którego wysokość zależy od spełnienia określonych praktyk podnoszących standard utrzymania zwierząt.

Podstawa prawna i znaczenie rozporządzenia dla wypłat

Opublikowane rozporządzenie ma charakter wykonawczy i precyzuje wysokość stawek dla poszczególnych wariantów dobrostanowych przewidzianych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. Jego wejście w życie jest warunkiem rozpoczęcia przez ARiMR procesu naliczania należnych płatności. Do momentu ogłoszenia aktu wypłaty nie mogły być realizowane, mimo że rolnicy wcześniej składali wnioski i deklarowali udział w ekoschemacie.

Znaczenie regulacji wykracza poza aspekt czysto techniczny. Określenie konkretnych stawek przesądza o ostatecznej wysokości wsparcia, jakie trafi do gospodarstw. Ma to bezpośredni wpływ na planowanie finansowe rolników, zwłaszcza tych, którzy wdrożyli dodatkowe praktyki poprawiające warunki utrzymania zwierząt, często wiążące się z wyższymi kosztami produkcji.

Kurs euro i budżet programu dobrostanowego

Do wyliczenia stawek zastosowano kurs euro ogłoszony przez Europejski Bank Centralny 30 września 2025 r., wynoszący 4,2698 zł za 1 euro. Budżet przeznaczony na realizację płatności dobrostanowych za 2025 r. wynosi około 246,8 mln euro, czyli około 1,05 mld zł. Jest on wyższy niż w poprzednim roku o około 13,5 mln euro. Wzrost ten wskazuje na rosnące znaczenie instrumentów wspierających poprawę warunków utrzymania zwierząt oraz większe zainteresowanie rolników udziałem w tego rodzaju działaniach.

Wysokość stawek – przegląd najważniejszych płatności dla hodowców

Rozporządzenie szczegółowo różnicuje stawki w zależności od gatunku zwierząt oraz zakresu wdrożonych praktyk dobrostanowych.

W przypadku trzody chlewnej najwyższe płatności przewidziano dla loch utrzymywanych w warunkach zwiększonej o co najmniej 50% powierzchni bytowej. Stawka ta wynosi 751,71 zł za sztukę. Przy zwiększeniu powierzchni o co najmniej 20%, wsparcie wynosi 315,23 zł. Dodatkowe środki można uzyskać m.in. za utrzymywanie zwierząt na ściółce (129,32 zł), późniejsze odsadzanie prosiąt (218,24 zł) czy stosowanie systemu jakości QAFP (153,57 zł). W przypadku tuczników stawki są niższe. Od 24,24 zł za utrzymywanie w cyklu zamkniętym do 48,49 zł przy zwiększonej powierzchni bytowej lub utrzymywaniu na ściółce.

W odniesieniu do bydła zakres wsparcia jest szczególnie rozbudowany. Dla krów mlecznych najwyższa stawka wynosząca 808,30 zł za sztukę, przysługuje przy zwiększeniu powierzchni bytowej o co najmniej 50%, natomiast przy progu 20% wynosi ona 557,72 zł. Dodatkowe płatności obejmują m.in. wypas (250,57 zł), zapewnienie wybiegu (161,66 zł), utrzymywanie na ściółce (80,83 zł) czy późniejsze odsadzanie cieląt (137,41 zł). W przypadku krów mamek utrzymywanych w pomieszczeniach stawki sięgają 735,55 zł przy zwiększonej powierzchni, a w systemie otwartym przewidziano m.in. 307,15 zł za zwiększenie zewnętrznej powierzchni bytowej. Dodatkowo możliwe jest uzyskanie wsparcia za uczestnictwo w systemie jakości QMP (202,07 zł).

Również dla opasów przewidziano zróżnicowane stawki. Od 64,66 zł przy zwiększeniu powierzchni o 20% do 161,66 zł przy zwiększeniu o 50%. Wsparcie obejmuje także wypas (234,40 zł), wybieg (226,32 zł), utrzymywanie na ściółce (72,74 zł) oraz system QMP (105,07 zł). W przypadku mniejszych gatunków poziom płatności jest niższy, ale nadal stanowi zachętę do poprawy warunków utrzymania. Dla owiec przewidziano 124,89 zł za sztukę, dla kóz 120,61 zł, a dla koni w zależności od systemu utrzymania od 158,34 zł do 349,75 zł.

System obejmuje również produkcję drobiarską, choć stawki mają inny charakter ze względu na skalę produkcji. Dla kur niosek przewidziano 11,43 zł za sztukę, natomiast w przypadku kurcząt brojlerów i indyków stawki są niższe i uzależnione od spełnienia podstawowych wymogów lub uczestnictwa w systemie jakości QAFP.

Znaczenie płatności dobrostanowych dla praktyki rolniczej

Płatności w ramach ekoschematu pełnią funkcję zachęty do stosowania rozwiązań poprawiających warunki utrzymania zwierząt. W praktyce oznacza to rekompensatę części kosztów ponoszonych przez rolników, którzy decydują się na bardziej wymagające standardy produkcji.

Jednocześnie system ten sprzyja dostosowywaniu gospodarstw do rosnących wymagań w zakresie ochrony zwierząt. Z perspektywy prawnej mechanizm ten wiąże przyznanie wsparcia z realizacją konkretnych zobowiązań, które podlegają kontroli. Oznacza to, że uzyskanie płatności wymaga deklaracji, ale także faktycznego wdrożenia określonych praktyk i ich utrzymania przez wymagany okres.

Ogłoszenie stawek płatności dobrostanowych za 2025 r. pozwala na rozpoczęcie wypłat i ostateczne rozliczenie wsparcia dla rolników uczestniczących w ekoschemacie. Wysokość stawek, powiązana z zakresem realizowanych działań, ma bezpośredni wpływ na opłacalność podejmowanych inwestycji i zmian organizacyjnych w gospodarstwach. Tegoroczny wzrost budżetu wskazuje na rosnącą rolę tego instrumentu, który łączy wsparcie finansowe z wymogami dotyczącymi poprawy warunków utrzymania zwierząt.